Wspólnoty

LITURGICZNA SŁUŻBA OŁTARZA

 

Istnieje od lipca 1998 r.

Opiekun: Ks. Wojciech

LSO naszej parafii: 30 ministrantów, 9 lektorów, 1 ceremoniarz

Spotkania: w ciągu tygodnia

 

Ministrant (łac. ministrare – służyć, posługiwać, pomagać) – w kościele katolickim osoba posługująca w liturgii, najczęściej w czasie sprawowania Eucharystii, a także nabożeństw pozaliturgicznych. Nazwa obejmuje zarówno konkretną funkcję wykonywaną podczas liturgii (np. ministrant ołtarza, ministrant księgi, ministrant światła), jak i stałą posługę wykonywaną najczęściej przez chłopców lub młodzież męską. Agenda liturgiczna przewiduje obrzęd błogosławieństwa i przyjęcia kandydata do służby liturgicznej ołtarza.

Strój liturgiczny – przepisy liturgiczne nie określają szczegółowo rodzaju stroju ministranta posługującego w kościele. Tradycyjnym strojem, który ma najdłuższą historię jest:

komża – skrócona alba białego koloru o szerokich rękawach

kołnierz − zakładany wokół szyi i na ramiona na komżę, kolor kołnierza odpowiada okresowi liturgicznemu

rewerenda − suknia, zakładana w pasie, w odpowiednim kolorze liturgicznym

alba − biała szata używana również przez kapłanów i diakonów, zazwyczaj przepasana cingulum wraz z założonym pod nią humerałem

Stopnie formacji ministranckiej – każda diecezja dopuszcza różne stroje ministrantów, jak również wyróżnia różne stopnie posługi ministranckiej. Podstawowymi funkcjami, ustanowionymi przez Dyrektorium Krajowego Duszpasterstwa Służby Liturgicznej są:

Kandydat – przyjęto, że kandydaci nie mają stroju liturgicznego, są jednak od tego wyjątki. Okres kandydatury określa proboszcz lub opiekun parafialny Liturgicznej Służby Ołtarza. Winien on być na tyle długi, aby kandydat poznał wszystkie elementy służby przy ołtarzu. Niektóre parafie okres kandydatury dzielą na stopnie aspiranta i kandydata.

Ministrant – po okresie kandydatury zostaje uroczyście pobłogosławiony do pełnienia funkcji ministranta. Rodzaj posługi dostosowuje się do wieku i umiejętności ministranta. W niektórych diecezjach ministranci dzielą się kategoriami służby, którą wykonują np. ministrant światła, ministrant krzyża czy ministrant księgi.

Lektor – ministrant Słowa Bożego – w Liturgicznej Służbie Ołtarza to ministrant, pełniący funkcję lektora i pobłogosławiony do jej pełnienia przez biskupa. Do jego zadań należy odczytywanie Słowa Bożego, wezwań modlitwy powszechnej, komentarzy mszalnych, może także wykonywać psalmy responsoryjne. Jako starszy z grona ministrantów sprawuje nad nimi opiekę.

Ceremoniarz – mistrz ceremonii – ministrant w stopniu ceremoniarza, odpowiada za przygotowanie liturgii i jej poprawny przebieg. Odpowiada bezpośrednio po celebransie za poprawność liturgii. Musi posiadać dużą wiedzę dotyczącą przepisów liturgicznych. Często jako element ubioru nosi krzyż ceremoniarski nakładany uroczyście przez biskupa. Może pełnić rolę opiekuna parafialnej Służby Liturgicznej. W przypadku braku ministrantów o niższym stopniu, lektor bądź ceremoniarz przejmuje ich obowiązki.

 

Strona Liturgicznej Służby Ołtarza naszej parafii: http://lso-boromeuszgdynia.jimdo.com/

 

ŻYWY RÓŻANIEC

 

RóżaMatki Bożej Nieustającej Pomocy
Istnieje od
października 1998 r.
Liczy 20 osób
Zelatorka: Maria Huniewicz

RóżaŚw. Siostry Faustyny
Istnieje od kwietnia 2002 r.
Liczy 22 osoby

Zelatorka: Danuta Mielewska

Róża (męska) – Św. Antoniego
Istnieje od grudnia 2010 r.
Liczy 19 osób

Zelatorka: Stanisław Bąkowski

Róża – Św. Rity
Istnieje od grudnia 2015 r.
Liczy 20 osób

Zelator: Edyta Fedorowicz

Róża – Rodziców
Istnieje od grudnia 2017 r.
Liczy 8 osób

Zelator: 

Opiekun: Ks. Proboszcz Bogumił

Spotkania: ostatnia środa miesiąca po Mszy św. wieczornej ok. godz. 18:30

 

 

INTENCJE:

 

LISTOPAD 2018

OGÓLNA : aby język serca i dialogu przeważał zawsze nad językiem oręża.

PARAFIALNA : aby nasi mieszkańcy zapragnęli świętości i zbawienia.

RODZICÓW :
1. (stała) o błogosławieństwo Boże dla naszych dzieci i ochronę przed złem
2. papieska j.w.
3. aby pociechy nasze szły ku Bogu śladami świętych Patronów.

 

GRUDZIEŃ 2018

EWANGELIZACYJNA : aby osoby zaangażowane w posługę przekazu wiary potrafiły znaleźć język właściwy dla dzisiejszych czasów, w dialogu z kulturami.

PARAFIALNA : aby nasi mieszkańcy zatęsknili za Mszą Św. i komunią z Bogiem.

RODZICÓW :
1. (stała) o błogosławieństwo Boże dla naszych dzieci i ochronę przed złem
2. papieska j.w.
3.aby dla dzieci naszych rodzina była zawsze skarbem.

 

 

Żywy Różaniec” jest wspólnotą osób, które w duchu odpowiedzialności za Kościół i świat oraz w wielkiej prostocie otaczają modlitewną opieką tych, którzy najbardziej jej potrzebują i są wskazani zwłaszcza w Papieskich Intencjach Apostolstwa Modlitwy. Modlitwa różańcowa, powszechnie znana i wielokrotnie polecana przez papieży, zyskała popularność dzięki wspólnotowej formie modlitwy, zainicjowanej przez sługę Bożą Paulinę Jaricot w Lyonie w 1826 r. Założone przez nią Stowarzyszenie Żywego Różańca zatwierdził papież Grzegorz XVI konstytucją Benedicentes Domino w 1832 r. W Polsce praktyka Żywego Różańca stała się znana już pod koniec XIX wieku.

Stowarzyszenie nazywa się „Żywym”, gdyż liczba osób, które się nań składają, niejako wprawia je w działanie poprzez ciągłe recytowanie modlitw, które czerpią swą skuteczność z rozważania tajemnic Jezusa i Maryi, czy to w celu nawrócenia grzeszników, czy doskonalenia sprawiedliwych. Zwie się je „Żywym”, gdyż ci, którzy je tworzą, są zastępowani przez kolejnych, gdy ci umierają, bądź gdy odchodzą.

Stowarzyszenie nosi nazwę „Różańca”, gdyż jego członkowie, podzieleni na grupy po dwadzieścia osób, odmawiają go codziennie, każdy jedną dziesiątkę, a także dlatego, że każda grupa składa się z tylu osób, ile jest tajemnic w różańcu.

 

Wspólnota nasza w pierwszą lub ostatnią środę każdego miesiąca spotyka się w Imię Maryi najpierw na Mszy Św. Po niej i wspólnej modlitwie różańcowej opiekujący się nami kapłan dzieli się nauką formacyjną. Duszpasterz przekazuje nową intencję na następny miesiąc oraz omawia sprawy dotyczące bieżącej działalności.

Co środę prowadzimy po wieczornej Eucharystii modlitwę różańcową dla wiernych.

W każdą pierwszą sobotę miesiąca zamawiamy poranną Mszę Św. w naszej intencji, a po niej odmawiamy różaniec wynagradzający Niepokalanemu Sercu Maryi.

Pamiętamy też o zmarłych z naszej wspólnoty ofiarowując za nich Msze Św. i staramy się uczestniczyć w ich pogrzebie.

Uroczyście obchodzimy wspomnienia naszych Patronów podczas Liturgii i świętujemy „różane” imieniny podczas radosnej Agapy.

Kilka osób z naszej grupy dba o ład i porządek świątyni, prowadzi parafialną kawiarenkę w 3 niedzielę miesiąca, gdy gościmy na domowych wypiekach i kawie parafian oraz zbiera od 9 lat fundusze po domach na budowę świątyni. Pomagamy też w działalności Wspólnoty Charytatywnej.

Uczestniczymy z radością w przedświątecznych spotkaniach w gronie grup przyparafialnych m.in. opłatkowych.

Jako wierni czciciele Maryi pragniemy z Nią i przez Nią służyć nadal wytrwale Panu Bogu, Kościołowi i całemu światu.

 

Różaniec

W małej izdebce, tuż obok łóżka
Z różańcem w ręku klęczy staruszka.
Czemuż to, babciu, mówisz pacierze?
Bo ja w ich siłę naprawdę wierzę.

Wierzę, że te małe paciorki z dębiny
Moc mają ogromną, odpuszczają winy.
Gdy zawiodą lekarze, gdy znikąd pomocy,
Ja, grzesznik niegodny, korzystam z ich mocy.

Pierwsza dziesiątka jest za Papieża,
Niech nami kieruje, Bogu nas powierza.
Druga w intencji całego Kościoła –
Modlitwą silny wszystkiemu podoła.

Trzecia za męża, co zmarł i już w niebie,
A może w czyśćcu lub w większej potrzebie.
Czwartą odmawiam w intencji syna…
Przy tych słowach staruszka płakać zaczyna.

Był dobry chłopak, lecz od ojca pogrzebu
Odwrócił się od Boga, złorzeczył niebu.
Nie rozumiał, że Bóg w swojej miłości
Dał wolną wolę dla całej ludzkości.

Zaś człowiek dar ten bezcenny i hojny
Zamienił na chciwości, wyzysk i wojny.
I teraz, gdy wypadek czy wojenna trwoga,
Nie wini siebie, lecz zawsze Boga.

Myślałam, że syn, gdy założył rodzinę,
Gdy wziął na ręce swą pierwszą dziecinę,
Zrozumiał swe błędy, cel odnalazł w życiu,
Lecz on mimo rodziny pogrążył się w piciu.

Awantury, alkohol, płacz i siniaki.
Czemu swym dzieciom los zgotował taki?
Nie było miłości, pieniędzy, jedzenia,
Spokój był tylko, gdy szedł do więzienia.

Ja zaś przez lata, biorąc różaniec do ręki,
Bogu polecam swych wnucząt udręki.
Lecz syn w nałogu trwał dalej uparty,
Z czwartej dziesiątki robił sobie żarty.

“Lepiej piątą odmawiaj sama za siebie,
Bo żyjesz tylko o wodzie i chlebie.
Na nic te posty i twoje modły,
Bo los już taki musi być podły”.

Płacze staruszka, drżą wątłe ramiona,
Wie, że jest chora, niedługo skona.
Co będzie z synem, z jego rodziną?
Czy znajdą drogę prawdziwą, jedyną?

I zmarła nieboga, wezwano syna,
Ten twardo powiedział: “Nie moja to wina”.
Lecz widząc w trumnie matki swej trupa,
Poczuł, jak mu na sercu pęka skorupa.

Zobaczył różaniec swej zmarłej matki,
W miejscu czwartej dziesiątki zupełnie gładki.
Nie ma paciorków – patrzy i nie wierzy,
Palcami starte od milionów pacierzy.

Tylko piąta dziesiątka była jak nowa,
Przypomniał swe kpiące o niej słowa,
Na palcach zobaczył od łańcuszka rany.
“Wybacz mi – krzyknął – Boże mój kochany”.

Ożyło w końcu syna sumienie:
“Przysięgam ci, matko, że ja się zmienię”.
Całował zimne swej matki dłonie,
Twarz łzami zoraną i siwe skronie.

Rzucił nałogi, oddał się Bogu,
Szczęście gościło w ich domu progu.
I codziennie wieczorem całą rodziną
Różaniec mówili za matki przyczyną.

Jacek Daniluk

Wiersz pochodzi z tomiku “Jego śladem”
Wydawnictwo Diecezjalne i Drukarnia w Sandomierzu
opublikowany w miesięczniku “Różaniec” – październik 2014

Członkowie Żywego Różańca mogą dostąpić odpustu zupełnego, pod zwykłymi warunkami, osiem razy w roku, mianowicie:

  • w dniu przyjęcia do Żywego Różańca
  • Narodzenia Pana Jezusa (25 XII)
  • Ofiarowania Pańskiego (2 II)
  • Zwiastowania Najświętszej Maryi Pannie (25 III)
  • Zmartwychwstania Pańskiego (zgodnie z kalendarzem liturgicznym)
  • Wniebowzięcia Matki Bożej (15 VIII)
  • w święto Królowej Różańca świętego (w naszej Parafii w pierwszą niedzielę października)
  • oraz Niepokalanego Poczęcia Maryi (8 XII)

 

WIELKA NOWENNA RÓŻAŃCOWA

W sobotę, 2 czerwca 2018 roku podczas
Ogólnopolskiej Pielgrzymki Żywego Różańca na Jasną Górę
została zainaugurowana
nowenna przed jubileuszem 200-lecia
założenia Żywego Różańca
przez sługę Bożą Paulinę Jaricot.

W obecnych czasach wielkiej laicyzacji, odrzucenia Boga, zagrożenia pokoju na świecie potrzeba nowego otwarcia się na powiew Ducha Świętego. Musimy z nowym zapałem w sercu przyjąć orędzie Matki Bożej z Fatimy i wziąć z ufnością różaniec do rąk, aby „uczynić go modlitwą wszystkich” ludzi na całym świecie. Przez kolejnych dziewięć lat jako wspólnota Żywego Różańca chcemy nie tylko poznać duchowość naszej założycielki, ale przede wszystkim zobaczyć aktualność różańca w różnych dziedzinach naszego życia, także społecznego. Zadaniem każdego z nas będzie w każdym roku nowenny zaprosić jedną osobę do odmawiania i rozważania codziennie jednej tajemnicy różańca we wspólnocie Żywego Różańca. Chcemy prosić o rozwój dzieła Żywego Różańca w Polsce i na świecie. Na naszych comiesięcznych spotkaniach wspólnie odmawiajmy modlitwę jubileuszową o duchowe owoce nowenny. Nieraz doświadczyliśmy wielkiej siły modlitwy, która płynie z głębokiej wiary i miłości do Boga.
Ufam, że za przyczyną Królowej Różańca Świętego, patronów: św. Jana Pawła II, bł. ks. Ignacego Kłopotowskiego i sługi Bożej Pauliny Jaricot przez tę nowennę uprosimy potrzebne dary i łaski, aby Żywy Różaniec stał się potężną armią ludzi modlących się na różańcu i wspierających dzieło misyjne Kościoła.

Główne cele nowenny:
Duchowy i zewnętrzny rozwój wspólnot Żywego Różańca
Ożywienie apostolskiego dynamizmu członków wspólnoty
Stałe intencje modlitwy:
O wzrost w wierze, nadziei i miłości
O rozwój wspólnot Żywego Różańca
O błogosławieństwo dla misyjnego dzieła Kościoła
O pokój na świecie i zgodę w rodzinach
O beatyfikację sługi Bożej Pauliny Jaricot

Zadania szczegółowe:
Co miesiąc na spotkaniu wspólnie odmówić modlitwę nowenny
i jak najczęściej odmawiać ją indywidualnie
Co miesiąc wesprzeć dzieło „Żywy Różaniec dla misji”
Co roku zaprosić jedną osobę do Żywego Różańca
Moje przeżywanie nowenny:
Staram się dążyć do realizacji wyznaczonych celów
Pamiętam o intencjach i zadaniach szczegółowych
Rozważam tematy poszczególnych lat

TEMATY POSZCZEGÓLNYCH LAT NOWENNY

2018 r. – Tajemnice Jezusa i Maryi drogą
do dojrzałego życia duchowego
2019 r. – Duchowość sługi Bożej Pauliny M. Jaricot – założycielki
Żywego Różańca i Dzieła Rozkrzewiania Wiary
2020 r. – Żywy Różaniec znakiem jedności
z Ojcem Świętym i Kościołem
2021 r. – Różaniec modlitwą o zbawienie innych
2022 r. – Żywy Różaniec wsparciem dzieła misyjnego
2023 r. – Różaniec nadzieją i siłą dla chorych i cierpiących
2024 r. – Ewangelizacja z różańcem w ręku
2025 r. – Żywy Różaniec w przekazie mass mediów
2026 r. – Różaniec modlitwą o Boże Miłosierdzie dla świata

MODLITWA NA JUBILEUSZ ŻYWEGO RÓŻAŃCA
Maryjo, Matko Boża Różańcowa, zjednoczona miłością z Twoim Synem Jezusem Chrystusem i rozważająca w Sercu tajemnice Jego życia, dziękujemy Ci za dar modlitwy różańcowej, którą ubogacasz Kościół, za wspólnotę Żywego Różańca, która od prawie dwustu lat umacnia wierzących w Chrystusa, za sługę Bożą Paulinę Jaricot, która to dzieło zainicjowała, i za niezliczone łaski, jakie nam każdego dnia wypraszasz u Boga. Niepokalana Dziewico i Matko, otaczaj nas zawsze swą macierzyńską miłością, ucz przeżywać słowa i czyny Jezusa Chrystusa w tajemnicach radości i światła, boleści i chwały. Obdarz wszystkie swoje dzieci łaską umiłowania modlitwy różańcowej. Niech ona pomnaża chwałę Boga i przyczynia się do zbawienia ludzi. Uproś nam dar świętego życia na ziemi i wiecznego szczęścia w niebie. Amen.

 

KOŚCIELNA SŁUŻBA MĘŻCZYZN - SEMPER FIDELIS

 

Istnieje od kwietnia 1999 r.

Opiekun: Ks. Proboszcz Bogumił

Moderator: brat Edmund Myszk

Liczy 5 osób

Spotkania: 22 dnia każdego miesiąca na Mszy Św. wieczornej

Niezwykłym wydarzeniem w tysiącletniej historii Kościoła Gdańskiego była wizyta Ojca Świętego Jana Pawła II na Wybrzeżu Gdańskim w 1987 roku. Dla zapewnienia porządku i bezpieczeństwa wielotysięcznym rzeszom pielgrzymów podczas nabożeństw i spotkań z udziałem Ojca Świętego, Ordynariusz Gdański bp Tadeusz Gocłowski powołał w dniu 28 lutego 1987 roku Kościelną Służbę Porządkową „Semper Fidelis”. Do Służby tej zgłosiło się ponad 10 tysięcy mężczyzn. Kapelanem i organizatorem tej Służby został ks. kanonik Andrzej Rurarz.

Po wizycie Ojca Świętego wielu mężczyzn wyraziło chęć dalszego służenia Kościołowi Gdańskiemu. W tej sytuacji Biskup Gdański w styczniu 1988 roku ustanowił w Diecezji Gdańskiej stałe Duszpasterstwo Mężczyzn na szczeblu diecezjalnym i parafialnym po nazwą „Kościelna Służba Mężczyzn Semper Fidelis”. Diecezjalnym Duszpasterzem został ks. prałat Brunon Kędziorski. Już pod tą nazwą bracia w liczbie 5500 pełnili swoją służbę podczas wizyty Ojca Świętego Jana Pawła II na hipodromie w Sopocie w 1999 roku.

Statutowym zadaniem duszpasterstwa KSM „Semper Fidelis” jest działanie na rzecz odnowy religijnej w wymiarze osobistym, rodzinnym i społecznym, przez uświęcenie życia, pielęgnowanie tradycji chrześcijańskiej oraz przeciwdziałanie plagom społecznym i zagrożeniom narodowym. Ponadto bezpośrednia posługa Kościołowi w czasie uroczystości kościelnych i uczestniczenie w życiu Kościoła w wymiarze duchowym i materialnym.

Wspólnota KSM bierze udział w różnych pracach związanych z budową kościoła, wystrojem kościoła na różne uroczystości kościelne, przygotowaniem ołtarzy na uroczystość Bożego Ciała, utrzymaniu terenu wokół kościoła. Bracia KSM uczestniczą oraz pilnują porządku podczas różnych uroczystości parafialnych. Tworzą zgrany zespół i zapraszają do swego grona wszystkich mężczyzn, którzy chcieliby służyć wspólnocie archidiecezji i parafii w myśl zasady „Zawsze wierni Bogu i Ojczyźnie”.

 

Program działań KSM „Semper Fidelis” do końca 2015:

28 marca XXIV Droga Krzyżowa na Kalwarii Wejherowskiej od godz. 11:00, początek przy kościele oo. Franciszkanów

26 kwietnia XXVI Archidiecezjalna Pielgrzymka na Wzgórze św. Wojciecha w Gdańsku

27 kwietnia I rocznica kanonizacji św. Jana Pawła II naszego patrona

31 maja VIII Pielgrzymka do Sanktuarium Matki Sprawiedliwości i Miłości Społecznej w Piekarach Śląskich

12 czerwca święto NSPJ – bracia gdyńscy prowadzą procesję ulicami Gdyni

__ listopada spotkanie ze św. Karolem Boromeuszem w wigilię odpustu parafialnego

21 listopada VIII rocznica śmierci śp. ks. Prałata Brunona Kędzierskiego

__ listopada różaniec moderatorów w intencji wszystkich zmarłych braci – parafia św. Jakuba w Gdańsku

 

Podczas pielgrzymki Ojca Świętego Jana Pawła II do Ojczyzny w 1999 roku piętnastu mężczyzn z naszej parafii na apel księdza proboszcza podjęło zaszczytną służbę na sopockim Hipodromie podczas uroczystej Mszy Św. Służyliśmy pielgrzymom w zachowaniu porządku i bezpieczeństwa, włączając się również duchowo w uroczystość.

Po tej uroczystości część mężczyzn postanowiła służyć pomocą kapłanom i parafianom, czego efektem było przystąpienie do istniejącej już w Archidiecezji Gdańskiej Kościelnej Służby Mężczyzn.

Tak trwamy w służbie parafii już od 16 lat, obecnie jako wspólnota 7 braci.

Służymy parafianom we wszystkich uroczystościach m.in. podczas Bożego Ciała (służba porządkowa, niesiemy baldachim, sztandar, budujemy 2 ołtarze), Uroczystej I Komunii Św. i udzielania Sakramentu Bierzmowania oraz odpustów ku czci Św. Karola.

Każdego 22 dnia miesiąca z zaangażowaniem w Liturgię Mszy Św. modlimy się podczas „Wieczorów Św. Jana Pawła II” za obecnego Ojca Świętego, za Kościół, za parafian i nowe powołania do naszej wspólnoty. Wcześniej w historii parafii był to 16, a potem 2 dzień miesiąca.

Od 12 lat w Wigilię odpustu parafialnego gościmy braci z całej Archidiecezji na Mszy Św. i Agapie.

Uczestniczymy nadal w uroczystościach organizowanych przez naszą wspólnotę diecezjalną np.: Drodze Krzyżowej na Kalwarii Wejherowskiej i brzegiem morza na Oksywiu oraz zjazdach rocznicowych, jak ostatnio w parafii p.w. Ducha Św. w Gdyni.

Nasza służba to praca, ale też okazja do pogodnych spotkań we własnym gronie, czy to z braćmi Archidiecezji lub w spotkaniach opłatkowych z innymi wspólnotami parafialnymi.

Odbyliśmy też bardzo owocne pielgrzymki do Piekar Śląskich.

Mimo codziennych obowiązków pragniemy służyć wiernie siłami, czasem oraz modlitwą: Bogu, Kościołowi Gdańskiemu oraz swojej parafii.

 

GRUPA CHARYTATYWNA - ŚW. KAROLA

 

Istnieje od marca 2000 r.

Opiekun: Ks. Proboszcz Bogumił

Liczy 5 osób

Prowadząca: p. Genowefa Myszk

 

Na początku 2000 roku zawiązała się 5 osobowa grupa charytatywna, która na wzór Patrona naszej parafii chciała zaopiekować się potrzebującymi pomocy i wsparcia.

Spotkania grupy odbywają się raz w miesiącu wspólnie ze wspólnotą różańcową, gdyż należymy wszyscy do Żywego Różańca.

Zadaniem grupy jest organizowanie pod opieką księdza proboszcza dwa razy w roku, w okresie Świąt Bożego Narodzenia i Zmartwychwstania Pańskiego, corocznej akcji „Świąteczny Dar Serca”. Opieką obejmujemy każdego roku około 100 biednych rodzin z różnych rejonów Pomorza, m.in. z oklic Lęborka, Słupska, Starogardu Gd., Kartuz, Przodkowa.

Z inicjatywy naszego duszpasterza współpracującego z proboszczami poszczególnych parafii oraz władzami gmin, otrzymujemy adresy takich rodzin, rozprowadzamy je wśród naszych parafian, którzy przygotowują paczki z żywnością, chemią i drobiazgami dla dzieci.

Paczki zostają zawiezione przez naszego kapłana do wybranej miejscowości lub parafii, a na miejscu rozprowadzane są po rodzinach przez miejscowych pracowników.

Prowadzona przez nas akcja spotyka się z radością i wzruszeniem, niekiedy łzami i wdzięcznością od obdarowanych rodzin. Nie byłoby jej bez ofiarności i czynnej życzliwości naszych parafian, na których zawsze można liczyć.

 

WSPÓLNOTA MIŁOSIERDZIA

 

Istnieje od września 2003 r.

Opiekun: Ks. Wojciech

Liczy 18 osób

Spotkania: pierwszy wtorek miesiąca po Mszy Św. wieczornej

 

Kult Apostołów Bożego Miłosierdzia wyrasta z charyzmatu Św. Siostry Faustyny, z jej duchowości i działalności apostolskiej. Łączy kapłanów, osoby konsekrowane i świeckie, które pragną służyć orędziu Miłosierdzia.

Wspólnota nasza powstała we wrześniu 2003 roku. Założycielem i pierwszym opiekunem był ks. Cezary Komosiński, następnie ks. Wojciech Gruba, ks. Janusz Wesołowski, ks Marek Czyżewski.

Wspólnota liczy obecnie 18 osób. Spotykamy się w każdy pierwszy wtorek miesiąca po Mszy Św. wieczornej. Rozważając tajemnice wiary oraz modlitwą przed Najświętszym Sakramentem włączamy się w duchowość Św. Siostry Faustyny, wypraszając Miłosierdzie Pana i Boga naszego dla nas i świata, szczególne dla grzeszników oraz kapłanów i osób konsekrowanych.

Koronka do Miłosierdzia Bożego jest odmawiana przed każdą Mszą Św. w tygodniu.

W szczególny sposób angażujemy się w przygotowanie Święta Miłosierdzia.

Szerzenie kultu Miłosierdzia Bożego wymaga od nas chrześcijańskiej postawy wiary, zaufania Bogu oraz stawania się coraz bardziej miłosiernym.

 

WSPÓLNOTA BIBLIJNA

 

Istnieje od września 2010 r.

Opiekun: Ks. Adam

Liczy 6-8 osób

Spotkania: co dwa tygodnie – wtorek – godz. 19:00

 

Wspólnota istnieje od września 2010 roku. Chociaż jej właściwy początek był związany z Tygodniem Biblijnym przeżywanym w tym samym roku. Nasze spotkania rozpoczynało kilka osób. W zasadzie liczba uczestników nie zmienia się i liczy od od 6 do 8 osób różnego wieku i stanu.

Grupa spotyka się co dwa tygodnie we wtorek o godz. 19:00 w kawiarence parafialnej.

Formacja wspólnoty oparta jest na Piśmie Świętym. Spotkanie rozpoczynamy od śpiewania pieśni, następnie kierujemy wezwania do Ducha Świętego i odczytujemy fragment Biblii na najbliższą niedzielę. Dzielimy się „słowem” i naszymi spostrzeżeniami. Czasem pojawia się temat bieżący, np. dotyczący odpustów, rzeczy ostatecznych, końcu świata, itp. Nasze spotkanie kończymy Kompletą.

 

WSPÓLNOTA MODLITEWNO-EWANGELIZACYJNA - ZIEMIA MARYI

 

Istnieje od grudnia 2014 r.

Opiekun: Ks. Adam

Liczy 20-25 osób

 

Spotkania:

Grupa modlitewno-ewangelizacyjna powstała jako owoc rekolekcji „Nowe Życie” prowadzonych przez Szkołę Nowej Ewangelizacji (SNE), które odbyły się w naszej parafii w listopadzie 2014 roku.

Po rekolekcjach uczestnicy kursu z wielką żarliwością zapragnęli pogłębiać swoją wiarę i odkrywać piękno i głębię modlitwy wspólnotowej, która ma na celu dziękczynienie i uwielbienie Boga poprzez hymny i pieśni pełne Ducha Świętego. Podczas naszych spotkań uczymy się wspólnie odkrywać naszą osobistą drogę do Boga, dzielić się swoimi przeżyciami, troskami, naszą nierzadko pełną wątpliwości i słabości historią wiary

Źródłem i siła naszych spotkań oraz uwielbienia Boga jest katolickie przeżycie comiesięcznej Eucharystii sprawowanej przez kapłanów w naszej intencji (ostatni czwartek miesiąca – Msza Święta wieczorna)

Spotykamy się co tydzień w czwartki o godzinie 19:45 po wieczornej Mszy Świętej i Adoracji. Na każdym spotkaniu uwielbiamy Pana Jezusa, którego spotkaliśmy w Eucharystii, dzielimy się fragmentem z Pisma Świętego i odmawiamy dziesiątkę różańca w intencjach, które zrodziły się podczas spotkania. Co drugi tydzień odbywają się spotkania formacyjne w grupkach prowadzone na podstawie podręczników ks. Krzysztofa Kralki. Staramy się również podejmować działania ewangelizacyjne na terenie naszej i okolicznych parafii.

Zapraszamy wszystkich chętnych, którzy poszukują Boga Żywego, którzy pragną osobistej relacji z Jezusem Zmartwychwstałym i którzy chcą odkrywać Jego obecność w sakramentach świętych i we wspólnocie wedle słów „Bo gdzie są dwaj albo trzej zebrani w imię moje, tam jestem pośród nich” (Mt 18, 20).

 

WSPÓLNOTA I KRĘGU RODZIN DOMOWEGO KOŚCIOŁA

 

Istnieje od maja 2015 r.

Opiekun: Ks. Adam

Liczy 6 rodzin

 

Ruch Domowy Kościół – RDK

Domowy Kościół jest małżeńsko-rodzinnym ruchem świeckich w Kościele. Łączy w sobie charyzmaty dwóch ruchów: Ruchu Światło Życie i międzynarodowego ruchu małżeństw katolickich Equipes Notre Dame. Założycielem DK jest Sługa Boży ks. Franciszek Blachnicki. W rozwoju Domowego Kościoła ściśle współdziałała z założycielem s. Jadwiga Skudro RSCJ. Duchową kolebką DK jest Krościenko nad Dunajcem, gdzie w 1973 r. odbyła się pierwsza Oaza Rodzin.

Domowy Kościół jest ruchem rodzinnym, mającym na celu pogłębianie duchowości małżeńskiej. Jego członkowie dążą do bliższego poznania Boga, zachowując jedność małżeńską i rodzinną. Ruch pragnie pomóc małżonkom, trwającym w sakramentalnym związku, w budowaniu między nimi prawdziwej jedności małżeńskiej, która stwarza najlepsze warunki do dobrego wychowania dzieci w duchu chrześcijańskim.

 

Uroczysta inauguracja wspólnoty, zwanej także Oazą Rodzin miała miejsce podczas wieczornej Mszy św. w dniu 10 maja 2015 r.

fotorelacja :

« 1 z 2 »

Nasza wspólnota

Jesteśmy wspólnotą sześciu małżeństw, które tworzą pierwszy krąg w naszej parafii i wierzymy, że łaska Boża udzielona nam w czasie Sakramentu Małżeństwa nie jest jednorazową szczepionką, która ma nam zapewnić odporność na życiowe problemy. Raczej jest nieustającą i zbawienną obecnością Boga w naszym codziennym życiu. Abyśmy mogli tą obecność dostrzec i docenić potrzebna jest praca nad sobą i oparcie jakie możemy znaleźć tylko we wspólnocie z ludźmi wierzącymi podobnie. Spotykamy się od października 2014 roku na comiesięcznych spotkaniach kręgu, na których wspólnie modlimy się, rozważamy Słowo Boże, dzielimy się życiem, wspieramy się wzajemnie w naszej drodze do Chrystusa. Po etapie ewangelizacji, na Mszy św. 10 maja 2015 roku uroczyście przyjęliśmy Pana Jezusa jako osobistego Pana i Zbawiciela. Czuliśmy, że to naprawdę najważniejszy moment naszego życia.

 

CHÓR PARAFIALNY

 

Istnieje od kwietnia 2008 r.

Opiekun: Ks. Proboszcz Bogumił

Dyrygent: p. Jolanta Karge-Kus

Liczy 18 osób

Spotkania: poniedziałek i czwartek – godz. 18:30

 

Chór kościelny „Viola” działa przy parafii pod wezwaniem św. Karola Boromeusza w Gdyni. Powstał w 2008 roku z inicjatywy ks. Proboszcza Bogumiła Nowakowskiego i Jolanty Karge-Kus

Obecnie 4-głosowy zespół składa się z 19 osób (9 sopranów, 7 altów, 2 tenorów, 2 basów). Założycielem i dyrygentem chóru jest Jolanta Karge-Kus, chórmistrz, nauczyciel emisji głosu, pedagog.

Do stałych obowiązków, które przyjął Chór „Viola” należy udział w liturgii uroczystości i świąt roku kościelnego, nabożeństwach i niedzielnych Mszach św. w parafii. Poza tym chór bierze udział w przeglądach i dużych projektach artystycznych z innym chórami m.in. w 2011 r. uczestniczył w Przeglądzie Pieśni Wielkopostnej w Kielnie, w 2012 r. – w I Przeglądzie Chórów Kościelnych w Gdyni Obłużu. Wspólnie z chórem Cantamus Reginae im. A.Bocheńskiego chór uczestniczył w dużych projektach koncertowych: „Droga Krzyżowa Młodych” o. Skroboszewskiego (2011, 2012 r.), koncercie Pieśni Patriotycznych oraz koncercie Kolęd. W 2013 r. chór „Viola”, wspólnie z Chórem Młodzieżowym PSM I st. w Tczewie i Chórem Dziecięcym Szkoły Podstawowej nr 40 w Gdyni Chyloni, zorganizował wielopokoleniowy Koncert Kolęd w parafii pod wezwaniem św. Karola Boromeusza, św. Jana Chrzciciela oraz św. Br. Alberta w Gdyni Chyloni.

Chór w swoim repertuarze posiada ok. 100 pieśni: religijnych, patriotycznych, świeckich wśród których znajdują się pieśni w języku łacińskim, włoskim, francuskim. Ze szczególnym upodobaniem wykonuje pieśni dawnych kompozytorów, klasyków pieśni religijnej. Realizuje swoje zadanie służenia Bogu i ludziom poprzez śpiew oraz propagowanie kultury muzycznej w parafii.

Próby chóru odbywają się dwa razy w tygodniu, poniedziałki i czwartki, o godz. 18.30 w przyjaznej i radosnej atmosferze.

Chętnych serdecznie zapraszamy!!! 🙂

 

Skład:

Soprany: Gabriela Bąk, Dorota Bradke, Beata Gracz, Izabela Jackowska, Halina Kalisiak, Agnieszka Miszker-Kwapisz, Joanna Porada, Anna Rytel, Monika Setzke

Alty: Anna Guzińska, Ewa Kozyra, Wioletta Kruszyńska, Danuta Mielewska, Irena Marcinkiewicz, Jadwiga Owczarek, Małgorzata Świrydo

Tenory: Tomasz Fedorowicz, Tomasz Motyka

Basy: Marek Jabłoński, Bartosz Kwapisz

Dyrygent: Jolanta Karge-Kus

Nasz parafialny Chór 13 maja 2016 w Chojnicach zdobył I miejsce w V Ogólnopolskim Festiwalu Chóralnym „Ave Maria” (5 pieśni maryjnych), a Pani Jolanta została najlepszą Dyrygentką festiwalu.
GRATULUJEMY !

MŁODZIEŻOWY ZESPÓŁ MUZYCZNY

 

Istnieje od października 2014 r.

Liczy 17 osób

Spotkania: wtorek i sobota – godz. 18:00

Opiekun: Ks. Adam

 

Młodzieżowy zespół muzyczny powstał pod koniec października 2014 roku. Na pierwsze spotkanie przyszło siedem osób. Postanowiliśmy stworzyć grupę, która poprzez muzykę i śpiew postara się głębiej uczestniczyć w Eucharystii. Początki były trudne, przygotowania do pierwszego nabożeństwa, na którym zaśpiewaliśmy, trwały dość długo. Od czasu tego pierwszego spotkania zespół rozrósł się, dojrzał i ciągle się rozwija. Naszym zamierzeniem i głównym celem jest śpiewanie na Chwałę Pana podczas Eucharystii i nabożeństw. Tworzymy grupę przyjaciół, która dobrze się ze sobą czuje i bardzo lubi spędzać razem czas. Do tej pory nie wybraliśmy jeszcze nazwy, ale pracujemy nad tym 🙂 …

Obecnie zespół liczy 17 osób z czterech parafii Wielkiego Kacka i Karwin. Spotykamy się dwa razy w tygodniu (wtorki i soboty) o godzinie 18-tej.

 

SCHOLA DZIECIĘCA - KAROLINKI

 

Istnieje od września 1999 r.

Opiekun: Ks. Wojciech

Schola dziecięca istnieje od września 1999 roku. Prowadziły ją trzy Panie: Katarzyna, Anna i Maria. Na przestrzeni tych 16 lat grupa liczyła mniej więcej ok. 25 osób, w większości dziewczynki. Dziś jest to blisko 15 osób.

Grupa spotyka się regularnie, co tydzień, w niedzielę o godz. 9.40. Próby są prowadzone w kawiarence parafialnej. Jest to zarazem przygotowanie do niedzielnej Liturgii.

W ramach scholi śpiewają osoby, które należą do szkoły muzycznej w Gdyni. Póki co wiodącym instrumentem jest gitara. Jednak z biegiem czasu szykujemy się do wprowadzenia dodatkowych instrumentów.

 

DOM MODLITWY Św. o.CHARBELA

Istnieje od listopada 2015 r.

Animator: Krystyna P.

Opiekun: Ks. Proboszcz Bogumił

Liczy 4 osoby

Św. Charbel Makhlouf to libański mnich i pustelnik Kościoła maronickiego (08.05.1828 – 24.12.1898). Jego grób znajduje się w klasztorze w Annaya. To zarazem miejsce kultu, licznych pielgrzymek oraz wspaniałych cudów, uzdrowień i nawróceń. Beatyfikowany – 05.12.1965 (Paweł VI), kanonizowany – 09.10.1977 (Paweł VI).

Na jego cześć w parafiach świata powstają „Domy modlitwy”, owe małe pustelnie modlitwy za wstawiennictwem Świętego. Dom naszej siostry Krystyny w każdy poniedziałek prowadzi swoje modlitwy czerpiąc siłę i zapał z Eucharystii odprawianej w intencji wspólnoty w I poniedziałki miesiąca rano.